|
|
|
Naam: André van Duin
Geboorteplaats: Rotterdam Geboortedatum: 20-02-1947 Sterrenbeeld: Vissen Verkering: Getrouwd met Martin Elferink Beroep: Komiek/ Acteur/ Zanger Adrianus Marinus Kyvon (André van Duin is zijn pseudoniem) is geboren in Rotterdam op 20 februari 1947. De eerste kans om voor groot publiek te staan kreeg André toen hij zestien was bij de AVRO in het radioprogramma Mignon. Op 24 juni in 1964 viel André op toen hij met een parodieact de AVRO talentenjacht Nieuwe Oost won. Van Duin besloot beroepskomiek te worden en sloot zich aan bij de Snip en Snap Revue. Met dit theatergezelschap reisde hij jarenlang door het land. Vanaf 1967 was de komiek regelmatig op televisie te zien. Ook in dat jaar kreeg hij een vaste plaats in de Rudi Carell Show. In 1969 kreeg hij zijn eigen televisieshow: Een Avondje TV Met André. Van Duin was toen tweeëntwintig jaar oud. De eerste revue van André heet Lach In De Ruimte. In deze Joop van de Ende-productie deden ook Frans van Dusschoten en Ria Valk mee. Het was een doorslaand succes. Ze reisden twee seizoenen lang door het land. In 1970 en 1972 had van Duin een rol in de KRO kinderserie Oebele. In 1972 speelde André de rol van Toontje in het NCRV televisieprogramma Het Meisje Met De Blauwe Hoed. In datzelfde jaar begon hij aan zijn tweede revue: Blij Blijven. Ook maakte Van Duin zijn eerste album. In de jaren zeventig verschenen in totaal zeventien albums van zijn hand en net zoveel singles. Een van de grootste hits is ‘Het Bananenlied’ uit 1972, die de tipparade in een keer overslaat. Samen met Ferry de Groot begon van Duin in november op Radio Noordzee het programma De Abominabele Top Twee Duizend. Vanaf 1973 maakte van Duin samen met Ferry de Groot een radioshow voor Radio Noordzee, de Dik Voormekaar Show. Als in de show de directeuren van Radio Noordzee met honden worden vergeleken stopt het programma bij die zender. Ze stapten over naar de NCRV waar het een legendarische status opbouwde. De chaotische improvisaties en verschillende typetjes dienen later als inspiratie voor het ochtendprogramma van DJ Edwin Evers op Radio 538. In 1974 besloot de TROS om sketches uit de theatershows van van Duin uit te zenden. Het blijkt geen slechte zet: het is het best bekeken televisie programma van het seizoen '74-'75. Het nummer ‘De Tamme Boerenzoon’ bereikte de tweede plaats van de Top 40. In 1975 bereikten de liedjes ‘Sambaballensamba’ en ‘Doorgaan’ respectievelijk de vierde en de achtste plaats in de Top 40. Van Duin kwam in 1976 met een nieuw televisieprogramma Hotel De Botel. Daarnaast scoorde hij een nummer een hit met het lied ‘Willempie’. Sommige luisteraars vatten het op als een spotlied op geestelijk gehandicapten. Spottend was het niet bedoeld, maar het ging wel duidelijk over een geestelijk minder begaafd persoon. Een rechtszaak dreigde, aangespannen door ouders van een verstandelijk gehandicapt kind. Van Duin kwam hier echter onderuit door publiekelijk zijn excuses aan te bieden. ‘Willempie’ stond gedurende drie weken op de eerste plaats van de Nationale Hitparade die destijds uitgezonden werd door AVRO’s Top Pop, maar deze sloeg het nummer enige tijd over vanwege de controverse. Verstandelijk gehandicapten zelf zongen het lied vrolijk mee. In de jaren '70 en '80 schreef hij ook hits voor Corrie van Gorp. André was voor het eerst in de bioscoop te zien in 1976. André van Duin's Pretfilm bevat fragmenten uit zijn shows en was goed voor meer dan 500 duizend bezoekers. In 1977 tot 1980 maakte de Dik voormekaar show een debuut op de televisie, met als gevolg dat de populariteit van het programma verder groeide. Poppen speelden de verschillende rollen. De singles uit het de show, zoals ‘Nee nou wordt ie mooi’ en ‘Tingeling’, werden grote hits. Behalve de carnavalsmuziek, waarmee Van Duin zijn meeste hits scoorde, bewees hij ook serieuze muziek te maken. De serie albums getiteld ‘And're André’ is hier het bewijs van. De grootste hit van de komiek uit deze periode is het voetballied ‘Nederland die heeft de bal’. Het nummer, waarop het toenmalige Nederlandse elftal meezong, behaalde de tweede positie van de Top 40 in 1980. Naast het maken van tv-programma's en theaterprogramma's ging Van Duin zich in de jaren tachtig bezig houden met het maken van speelfilms. In 1981 speelde hij de hoofdrol in de film Ik ben Joep Meloen. De film trok meer dan een miljoen bezoekers. Het titelnummer behoorde tot de reeks hits die de komiek in de jaren tachtig wist te scoren. De grootste hits uit deze periode zijn ‘Als je huilt’ uit 1982 en ‘De Heidezangers’ uit 1983. Onder regie van Dimitri Frenkel Frank verscheen in 1982 de speelfilm De boezemvriend, waarin naast André onder meer Ischa Meijer, Vanessa en André Hazes te zien zijn. De kritiek was echter meedogenloos en het bezoekersaantal viel tegen. In 1985 verscheen het overzichtsalbum ‘20 jaar André’, gevolgd in 1987 door twee serieuze albums. Tekenaar Toon van Driel maakte een serie stripalbums over André van Duin. André van Duin wist een graantje mee te pikken met de opkomst van de commerciële televisiestations in Nederland. Bij de publieke omroepen was hij vanaf 1989 te zien met zijn programma Animal Crackers en De Jaap Aap Show, overigens goed voor een aantal carnavalhits. Later maakte hij de overstap naar RTL 4 en werden hij, Hennie Huisman en Ron Brandsteder de belangrijke gezichten van het Joop van den Ende-imperium. De typetjes die van Duin in zijn groots opgezette shows neerzette waren goed voor grote hits. Het beste voorbeeld hiervan is zijn pizzabezorger persiflage uit 1993. Het bijbehorende ‘Pizzalied (Effe Wachte)’ betekende zijn eerste nummer een notering sinds ‘Als je huilt’. In 1995 deed hij dit nog eens dunnetjes over met het lied ‘De Buurtsuper’. Na de hit ‘Ayohee’ (als Koos Grandioos) houdt de stroom hits van André even op. Van Duin is in de jaren negentig samen met Ron Brandsteder vaste gast bij het RTL 4-spelletje Wie Ben Ik? In 1999 verscheen het album ‘Recht uit het hart’, een van zijn meest persoonlijke albums. De teksten gingen over zijn overleden vriend, zijn nieuwe vriend, zijn homoseksualiteit en de pijn van een zoon bij het zien van zijn dementerende moeder. Begin februari 2000 startte Van Duin samen met Ron Brandsteder het RTL4-programma Bij Ron Of André waarin met bekende Nederlanders het spelletje Multiple Bluf gespeeld werd. In februari dook de Dik Voormekaar op in het radioprogramma van Edwin Evers. Vanaf oktober keerde de creatie van André en Ferry de Groot terug op de radio. Ditmaal niet bij de NCRV maar bij de TROS. De single ‘Ik word er stapel gek van’ was een reactie op de opkomst van de mobiele telefoon in 2001. Van Duin leverde bijdragen aan programma's als De Koffer Van ... , Ron & André's Bingoshow, Life & Cooking en Sesamstraat. In 2002 was Van Duin regelmatig op televisie te zien in programma's als Barend en van Dorp, Wintertijd, de speciale oudjaaravondeditie van de TROS TV Show en zijn eigen programma's André Op Z'n Best (bij RTL4) en Willeke en André's SterrenBingo (samen met Willeke Alberti bij de TROS). André van Duin speelde het typetje Wout van Beenen in Studio Spaan. Op 26 november 2004 vierde André van Duin in Carré zijn veertigjarig jubileum met De André van Duin Jubileumshow. Hij werd bijgestaan door Ron Brandsteder, Joke Bruys en een orkest onder leiding van Jan Rietman. Na de première was de show twee weken in Carré te zien. De André van Duin Jubileumshow werd wegens groot succes vier weken verlengd. Vanaf januari 2006 ging André van Duin met De Nieuwe André Van Duin Revue op tournee, wederom bijgestaan door Ron Brandsteder en Joke Bruys. Van Duin keerde terug op televisie. De zender Talpa zond een compilatie uit van oude shows en startte in het najaar een nieuwe serie televisieshows. Van Duin werkte voor Talpa ook aan een nieuwe serie Animal Crackers. De komediant had zich voor drie jaar verbonden aan de zender van John de Mol. In het boek ‘De glans van de eenvoud’ uit oktober 2006 beschreven auteurs André Breedland en Hans Visser de mens achter André aan de hand van interviews met vrienden en collega's. Op 20 januari 2007, tijdens de laatste voorstelling van Liedjes van Toon in Carré, ontving André van Duin de Toon Hermans Oeuvre Award 2007. Van Duin kreeg de prijs omdat hij volgens de jury 'het hooggeachte publiek in de broek deed piesen van het lachen'. De komiek werkte met producer Joop van den Ende aan een volgende editie van André Van Duin’s Nieuwe Revue. Een onderdeel van de nieuwe revue was de Dik voormekaar show. Wegens groot succes zijn André van Duin en Ferry de Groot sinds februari 2009 weer te zienr met nieuwe afleveringen van de Dik voormekaar show op televisie. In plaats van poppen (zoals eind jaren zeventig) zitten van Duin en De Groot ditmaal zelf achter de microfonen en draaitafels. Hun improvisaties worden afgewisseld met sketches. Privé André van Duin trouwde op 22 december met zijn partner Martin Elferink. |
|

